Bir düşünceye güçlü biçimde bağlanıldığında, onu savunma isteği de kolayca güçlenir.

Değer verilen bir görüş, geçmişten taşınan bir anlam ya da doğru olduğuna inanılan bir yön yalnız zihinde durmaz; duygu da ona eşlik eder. Bu yüzden karşıdan gelen itiraz beklenenden daha fazla dokunabilir. Söylenen bir söz küçümsenmişlik hissi yaratabilir, engellenmek sabrı zorlayabilir, anlaşılmadığını düşünmek dili sertleştirebilir. Böyle anlarda hemen karşılık vermek rahatlatıcı görünse de ilk tepkinin bütün yönü belirlemesine izin vermemek daha geniş bir alan açar.

Çünkü her direnç karşı çıkmak için gelmez. Önüne çıkan gecikme, eksik hazırlanmış bir tarafı gösterebilir; ağır ilerleyen bir iş, daha sağlam bir düzen kurulmasını isteyebilir. İstek hızlandığında koşullar yavaşlıyorsa, bu yalnız engellenmek anlamına gelmez. Ne uğruna emek verildiğini yeniden görmek, gerçekten korunmaya değer olanla yalnızca alışılmış olduğu için savunulanı birbirinden ayırmak mümkün hale gelir. Böylece hareket kaybolmaz; yalnızca daha bilinçli bir yön kazanır.

“Karşısına çıkan direnci yalnız engel saymayan; neyi koruduğunu gördükçe gücünü daha doğru yere verir.”

Kırgınlığın sessizce biriktirilmesi ise başka bir yük oluşturur. Söylenmeyen öfke zamanla yalnız yaşanan olaya değil, çevredeki pek çok şeye gölge düşürebilir. Bu nedenle rahatsızlığı yok saymak yerine neye işaret ettiğine bakılabilir. Belki değer verilen bir sınır aşılmıştır, belki emeğin görülmediği düşünülmüştür, belki de savunulan şeyle benlik gereğinden fazla birbirine karışmıştır. Duygunun kaynağı görüldüğünde tepki daha ölçülü, söz daha yerinde olur.

Kendi doğrusunu korumak ile başka bir bakışı duymak da birbirinin karşıtı değildir. Bir düşüncenin güçlü olması, onun hiç sınanmaması gerektiği anlamına gelmez. Karşı görüş kimi zaman zayıflatmaz; tam tersine neyin gerçekten sağlam olduğunu gösterir. Savunulan yön değerliyse, daha açık anlatıldıkça güçlenir. Değilse de yön değiştirmek kayıp sayılmaz.

Sorumluluk burada ağır bir yük olmaktan çok biçim veren bir çerçeveye dönüşebilir. Yapılacak iş özen isterse biraz daha hazırlanılır, şartlar elvermediğinde başka bir yol denenir, enerji yükseldiğinde hemen tüketmek yerine doğru yere aktarılır. Böylece sertleşmeden kararlı, acele etmeden cesur kalınabilir.

Asıl incelik, gücü durdurmakta değil; onu gereksiz yere dağıtmamaktadır. İstek ile sınır birbirini yok etmeye çalışmadığında, hareket daha dayanıklı bir biçim kazanır. O zaman beklemek geri kalmak olmaz; hazırlık olur. Engelle karşılaşmak küçülmek değildir; neyin gerçekten taşınabileceğini anlamaya yardım eder ve savunulan şey öfkeye ihtiyaç duymadan ayakta kalabiliyorsa, zaten yeterince sağlamdır.

AstroNot’u sosyal medyada takip etmek isterseniz