Kendi yolunu seçme isteği güçlüdür.

Yeni bir fikir denemek, alışılmış olanın dışına çıkmak ya da bir şeyi başkalarının önerdiğinden farklı biçimde yapmak canlılık verebilir. Yönlendirilmekten çok kendi kararını vermek istenir. Bu bağımsızlık yeniliğe açık tutar; ancak karşıdan gelen her öneriyi özgürlüğe müdahale gibi görmek gereksiz bir direnç yaratabilir. Kendi seçimlerini korumakla başkasının deneyimine kulak vermek birbirine engel değildir.

Arkadaşlıklar ve ortak paylaşımlar bu hareketliliği daha anlamlı hale getirir. Benzer merakı taşıyan, yeni şeyler denemeye açık ve bulunduğu yere başka bir bakış getiren insanlarla yan yana gelmek besleyici olabilir. Yine de bir çevrenin değeri yalnız sağladığı imkanlarla ölçülmemelidir. Destek, yalnız kapı açan ilişkilerde değil; hiçbir karşılık beklemeden yanında durabilen bağlarda da bulunur. Kimin ne kazandırdığı kadar, kimin yanında rahat kalınabildiği de önemlidir.

Duygular konusunda iki farklı eğilim yan yana durabilir. Bir yandan fazla dramatik tepkilerden uzak durmak, meselelere daha serinkanlı yaklaşmak ve hislerin bütün yönü ele geçirmesine izin vermemek istenir. Öte yandan keyif veren, heyecan uyandıran ya da güçlü biçimde sevilen bir şey karşısında duygu oldukça açık gösterilebilir. Güvende hissedildiğinde neşeyi saklamak için fazla neden kalmaz. Burada dikkat edilmesi gereken, herkesin aynı hızda açılmadığını unutmamaktır. Birinin daha temkinli olması, daha az hissettiği anlamına gelmez.

“Her fırsata uzanmayı özgürlük saymayan; neyin gerçekten iyi geldiğini gördükçe fazlasına ihtiyaç duymaz.”

Kendini ortaya koymak, üretmek, oynamak ve eğlenmek güçlü bir canlılık kaynağıdır. Bir şey gerçekten seviliyorsa yarım gönülle değil, bütün dikkatiyle içinde olmak istenir. Bu coşku çevresine de yayılabilir; bulunduğu yere hareket, neşe ve cesaret katabilir. Ancak iyi gelen şeyin daha fazlasının mutlaka daha iyi olacağı düşüncesi kolayca ölçüyü kaçırabilir. Heyecan yükseldikçe ne zaman duracağını fark etmek zorlaşabilir.

Görünür olmak ve yaptığı şeyle gurur duymak da doğaldır. Emeğinin değer görmesi, çevresinde saygı uyandırması ve ortaya koyduğu şeyin sıradan kalmaması istenebilir. Fakat gerçek güven yerindeyse bunu sürekli kanıtlamaya ihtiyaç azalır. Yetenek kendini göstermeye çalışmadan da fark edilebilir. Büyük görünmekle gerçekten büyümek aynı şey değildir; biri dikkat çeker, diğeri çevresine de alan açar.

Başka insanlarla kurulan bağlar burada önemli bir gelişim alanı oluşturur. Farklı deneyimler yeni kapılar gösterebilir, alışılmış düşüncenin dışına çıkmayı kolaylaştırabilir. Tek başına ilerlemek mümkün olsa da, doğru çevre kimi zaman cesareti büyütür, yönü netleştirir ve daha önce görülmeyen bir ihtimali görünür hale getirir.

Asıl dikkat edilmesi gereken yer, coşkunun kendi sınırını unutmasıdır. Çok hızlı hareket etmek, her fırsata aynı anda uzanmak ya da neşeyi sürekli artırmaya çalışmak enerjiyi dağıtabilir. Hız çok yer gösterir ama her gördüğünü anlamaya yetmez. Keyfi azaltmadan ritmi ayarlamak, yapılan şeyin değerini küçültmez; tersine daha uzun süre taşınmasını sağlar.

Özgürlüğün değeri, her isteğin peşinden gitmekte değil, hangisinin gerçekten kendisine ait olduğunu ayırt edebilmekte belirginleşir. Arkadaşlık da kalabalıkla değil, karşılıklı destekle büyür. Coşku kendi ölçüsünü bulduğunda ne küçülür ne söner; yalnızca enerjisini daha doğru yere verir.

AstroNot’u sosyal medyada takip etmek isterseniz