Bazı zamanlarda içinde bir kıvılcım belirir. Kalp bir şeyin mümkün olabileceğini hisseder. Bir güzellik, bir fikir, bir ilişki ya da bir hayal… Henüz tam şekillenmemiş olsa bile içinde bir canlılık vardır. Böyle anlarda beklemek istemez. Hoşuna giden bir şey gördüğünde yaklaşmak ister, sevdiği bir şeyi fark ettiğinde onu saklamak yerine paylaşmak ister. İçten gelen bu dürüstlük çoğu zaman insanları da rahatlatır. Çünkü karşılarında hesap yapmayan, olduğu gibi davranan biri vardır.

Bu hareketli tarafın güzel bir yönü bulunur. Hayata karşı cesur davranır. Bir şey hoşuna gittiyse dile getirir, bir ilişki doğacaksa ilk adımı atmaktan çekinmez. Bu tavır bazen başkalarının uzun süre düşündüğü şeyleri kısa sürede başlatabilir. Çünkü bazı kapılar bekleyenlere değil, yaklaşanlara açılır.

“Güzelliği görmek kolaydır; onu hayalden hayata indirmek emek ister.”

Fakat kalbin sadece cesareti yoktur; aynı zamanda hayal gücü de vardır. Bazen gördüğü şeyleri olduğu haliyle değil, olabileceği haliyle görür. Bir insanda saklı olan güzelliği fark eder, bir ilişkide büyüyebilecek bir sıcaklığı hisseder, bir düşüncenin taşıdığı ihtimali sezebilir. Böyle bir bakış dünyayı daha parlak gösterir. Çünkü kişi yalnızca mevcut olanla yetinmez; onun içinde filizlenebilecek olanı da görür.

Yine de bu bakışın ince bir tarafı vardır. Güzelliği görmek güzel bir yetenektir; fakat onu abartmak bazen kalbi yorabilir. Birini ya da bir durumu olduğundan daha kusursuz hayal ederse, gerçek ortaya çıktığında küçük bir hayal kırıklığı yaşayabilir. Bu yüzden zamanla başka bir beceri gelişir: gördüğü güzelliği korurken, olanı olduğu haliyle kabul edebilmek.

Bunu öğrenen biri hayatla daha sakin bir ilişki kurar. Bir insanı sevdiğinde onu bir hayalin içine yerleştirmek yerine olduğu haliyle tanımaya çalışır. Bir hayal kurduğunda da onun dünyada nasıl yer bulabileceğini düşünür. Böylece kalp ne tamamen hayale kapılır ne de sadece görünenle sınırlı kalır.

Burada ilginç bir denge ortaya çıkar. Bir taraf hareket getirir; bir şey başlatmak ister. Diğer taraf ise daha geniş bir anlam arar; görünenin ardındaki ilhamı hisseder. Bu iki akış birbirini bastırmak zorunda değildir. Aksine, birbirine alan açtığında güçlü bir uyum doğar. Hayal yön verir, hareket onu dünyaya taşır.

Bir güzelliği görmek kolaydır, onu yaşanabilir kılmak ise sabır ister. Kalp bir şeyi sevebilir, fakat sevginin kalıcı olması için gerçekliğin de kabul edilmesi gerekir. Böyle bakıldığında hayat küçük bir ustalık öğretir. Hayal kurmak bırakılmaz; ama hayal ile gerçek arasında ince bir köprü kurulur. O köprüden geçen kişi ne hayallerini kaybeder ne de yere basmayı unutmaz. Ve anlaşılır ki; güzelliği görmek bir armağandır; onu gerçek dünyada yaşatabilmek ise bir sanattır.

AstroNot’u sosyal medyada takip etmek isterseniz