“Şimdi sahneye çıkma zamanı” derken, perdenin arkasında kalmayı seçmek gibidir yaşanan. Bir yan “beni fark edin” der; yaptığı şeyin, verdiği emeğin, taşıdığı kalbin görülmesini ister. Alkıştan çok onay, onaydan çok iç huzuru arar. Aslında aradığı, başkasının gözündeki ışıltı değil; kendi içinde “tamam” diyebilme halidir.

Yine de adım atarken bir tereddüt eşlik eder. Çünkü görünmek, aynı zamanda incinebilmek demektir. Kalbini ortaya koyduğunda, yalnızca takdir değil; eleştiri de ihtimal haline gelir. Bu yüzden cesaret ile temkin yan yana yürür. Sıcaklık ile geri çekilme arasında ince bir denge kurulur.

“Görünmek cesaret ister, gerçekle görünmek kalp ister.”

İç dünya geniştir. Hayaller, olasılıklar, henüz söylenmemiş cümleler orada sessizce dolaşır. Bazen dış dünyanın gürültüsü ağır gelir; kendi içine çekilmek ister. Orada güvenli bir alan vardır. Fakat fazla içeride kalmak da başka bir eksiklik yaratır. Çünkü paylaşılmayan ışık zamanla sönükleşir. Kalp hem korunmak ister hem de akmak.

Diğer yanda daha derin bir akım çalışır. Yüzeyle yetinmeyen bir güç. Yapılan iş sıradan olmasın ister; anlam taşısın, iz bıraksın, dönüştürsün. “Daha iyisi mümkün” cümlesi içte sürekli yankılanır. Bu cümle ilerletir, geliştirir, büyütür. Ama ölçü kaçarsa kendi omuzlarına fazladan yük bindirir. Dinlenmek zorlaşır. Yeterli olmak zorlaşır.

Bir taraf sevgi ve güven ister. Diğer taraf değişim ve derinlik arar. Biri bağ kurmak ister; diğeri o bağın gerçekten sağlam olup olmadığını sınamak ister. Bu yüzden ilişkiler yüzeyde kalmaz. Ya çok yoğun yaşanır ya da hiç yaşanmaz. Bazen kıskançlık gibi görünen şey aslında kaybetme korkusudur. Bazen kontrol gibi görünen şey, güvensizliğin maskesidir.

Fakat bütün bunların içinde yumuşak bir gerçek vardır: Kalp bastırıldığında sertleşir. Güç şefkatsiz olduğunda yıpratır. Ama sıcaklık ile derinlik bir arada durabildiğinde başka bir kalite doğar. Hem görünür olabilir hem de kendini koruyabilir. Hem bağ kurabilir hem de özgür kalabilir.

Asıl ustalık, sahneye çıkarken kalbi zırhla kapatmamakta saklıdır. Çünkü güç, ne tamamen saklanmakta ne de her şeyi yakıp yıkmakta bulunur. Gerçek güç, içten gelen ışığı, korkuya rağmen paylaşabilmektedir.

AstroNot’u sosyal medyada takip etmek isterseniz