Güven duygusu yalnız çevredeki insanlarla değil, sahip olunanlarla ve değer verilen şeylerle de güçlü biçimde bağlantılı olabilir.

Tanıdık eşyalar, özenle seçilmiş bir ortam, güzel görünen ayrıntılar ya da uzun zamandır korunan şeyler huzur verebilir. Estetik burada yalnız dış görünüşle ilgili değildir; düzen, uyum ve hoşluk kişinin kendi yerini daha sağlam hissetmesine yardım edebilir. Yine de sahip olunanların çoğalması her zaman güveni artırmaz. Değer ile biriktirmeyi birbirinden ayırmak önemlidir.

İlişkilerde karşı tarafın bakışını görmek doğal gelir. Bir anlaşmazlıkta yalnız kendi gerekçesine değil, diğerinin neden öyle düşündüğüne de bakılabilir. Bu yaklaşım arabuluculuk ve uzlaşma için güçlüdür; fakat karar verilmesi gereken yerde iki tarafa da hak vermek yönü geciktirebilir. Huzuru korumak uğruna gerçek bir rahatsızlığı görmezden gelmek, sessizliği barış sanmaya yol açabilir.

Derinde ise daha hassas ve belirsiz bir alan çalışabilir. Görünenin arkasında başka bir anlam aramak, söylenmeyen şeyi sezmek ya da sıradan bir olayın içinde daha büyük bir işaret görmek kolay olabilir. Bu incelik sezgiyi güçlendirir; ancak korku ya da beklenti devreye girdiğinde zihin kendi hikayesini gerçeğin üzerine yerleştirebilir. Henüz yaşanmamış bir şey olmuş gibi hissedilebilir, birinin niyeti olduğundan daha güzel ya da daha tehditkar görülebilir.

“Bir şey güzel kalsın isterken rahatsız eden yanını örtmeyen; sevdiğini korurken gördüğünü de eksiltmez.”

Kendi isteğini açıkça ortaya koymak da her zaman kolay olmayabilir. Çatışmanın ilişkiyi bozacağı düşüncesi, doğrudan konuşmak yerine geri çekilmeye ya da dolaylı davranmaya neden olabilir. Oysa anlaşmazlık her zaman kopuş değildir. Ne istediğini söylemek, karşısındakini incitmeden de mümkündür. Kaybetme ihtimalinden korkarak kendi isteğini belirsizleştirmek, zamanla kişinin kendi değerini de bulanıklaştırabilir.

İdealler güçlüdür. Daha adil, daha güzel ve daha uyumlu bir düzen arzulanabilir. Bu umut kıymetlidir; fakat insanların gerçekten oldukları haliyle görülmesi de gerekir. Birini sahip olmadığı özelliklerle tamamlamak, hayal kırıklığının zeminini hazırlar. Sevgi, gerçeğin yerine hayal koymadan da sıcak kalabilir. Aynı şekilde şüphe de her zaman gerçeğin işareti değildir; kimi korku yalnızca zihnin büyüttüğü bir ihtimal olabilir.

Derin korkular ya da açıklanması zor duygular zaman zaman gündelik akışı etkileyebilir. Bunları sürekli zihinde büyütmek yerine bedeni ve dikkati bütünüyle içine alan bir uğraşa yönelmek rahatlatıcı olabilir. Hareket, üretim ya da yoğunlaşmayı gerektiren bir iş, dağınık duyguyu yeniden yere indirebilir.

Asıl denge, güzel olanı sevmekle gerçeği olduğu haliyle görmek arasında kurulabilir. Uyum uğruna kendini silmek gerekmez; dürüstlük uğruna da sertleşmek şart değildir. Değer verilen şey korunabilir, ancak yalnız korkudan tutulmaz. Böylece güven dışarıdaki onaya, sahip olunanlara ya da idealize edilen görüntülere değil; neyin gerçekten önemli olduğunu bilmeye daha çok dayanır.

AstroNot’u sosyal medyada takip etmek isterseniz