Bir hareket başlamadan hemen önce oluşan hafif titreşim vardır; görünürde her şey aynı duruyor olsa bile, havanın yönü değişmiş gibidir. Dikkat, bir noktada uzun süre kalmak istemez. Göz bir ayrıntıya takılır, ardından başka bir sese döner, sonra bambaşka bir düşüncenin peşine gider. Zihin sanki aynı anda birçok pencereyi açık tutuyordur. Bu yüzden gün boyunca küçük çağrılar çoğalabilir. Yeni bir fikir, kısa bir konuşma, aniden akla düşen bir ihtimal… Hepsi aynı anda hareketlenmeye başlar.

Burada güçlü çalışan taraf meraktır. Her şeyi anlamaya çalışma isteği değil yalnızca; temas etme, deneme, hissetme ve ardından başka bir yöne geçebilme becerisi de vardır. Aynı düşüncenin içinde çok uzun süre kalındığında enerji ağırlaşabilir. O yüzden küçük değişimler rahatlatıcı gelir. Bir yol değişikliği, farklı bir masa düzeni, yeni bir konuşma, başka bir ses tonu… Bunların hepsi zihni yeniden canlandırabilir. Büyük dönüşümler çoğu zaman küçük hareketlerin birikmesiyle oluşur.

Duygular ise sessiz ilerlemez burada. Hissedilen şey kolayca kelimelere dökülebilir. Bir sevinç anlatılmak ister, bir huzursuzluk paylaşılmak ister, bir heyecan hemen görünür hâle gelir. Fakat bu açıklığın içinde başka bir hassasiyet de vardır: çevredeki ruh hallerini hızla üzerine alma eğilimi. Kalabalık bir ortamda bulununca oradaki gerilim fark edilir. Sessiz duran birinin taşıdığı ağırlık hissedilir. Böyle olunca kendi duygusuyla başkasının duygusunu birbirine karıştırabilir. Bir süre sonra gerçekten ne hissettiğini anlayabilmek için yalnız kalmaya ihtiyaç duyabilir.

Özgürlük ihtiyacı burada çok belirgindir. Fakat bu ihtiyaç her şeyi terk etmek anlamına gelmez. Daha çok, hareket edebilecek kadar alan bırakılmasıyla ilgilidir. Baskı hissedildiğinde görünmez bir mesafe oluşabilir. Çok fazla yönlendirilmek, sürekli açıklama yapmak zorunda kalmak ya da belirli bir kalıba sığdırılmaya çalışılmak yorucu gelir. Bu yüzden yakınlık kurulurken bile nefes alınabilecek boşlukların korunması önemli olur. Çünkü alan daraldığında huzursuzluk büyür; huzursuzluk büyüdüğünde ise fark etmeden uzaklaşmaya başlayabilir.

“Özgürlük, her kapıyı açık bırakmak değil; hangi odada kalabildiğini fark etmektir.”

Dışarıdan bakıldığında değişken görünen tarafların altında aslında canlı kalma çabası vardır. Durgunluk fazla uzadığında enerji içeride sıkışabilir. Böyle anlarda bilinçsizce yeni bir hareket yaratılabilir. Yeni bir konu açılır, başka bir plan yapılır, farklı bir yöne bakılır. Çünkü hareket burada yalnızca hız değildir; aynı zamanda tazelenme biçimidir.

Yine de zamanla fark edilen önemli bir şey vardır: her dürtünün peşinden gitmek gerekmez. Her ihtimal aynı değeri taşımaz. Sürekli yön değiştirmek özgürlük hissi verse de, bazen derinleşmeyi engelleyebilir. O yüzden küçük duraklamalar faydalı olur. Bir düşüncenin biraz beklemesine izin vermek, bir hissin hemen açıklanmasını gerektirmemek, sessizliği kısa süreliğine bozmadan dinlemek… Bunlar denendikçe zihnin dağılmadan da hareket edebildiği görülür.

Böylece canlılık ile sakinlik aynı yerde buluşmaya başlar. Hareket tamamen kaybolmaz; ama savrulma azalır. Merak hala devam eder; fakat yön duygusu güçlenir. Değişim yalnızca yeni bir yere gitmekle oluşmaz. Aynı yerde dururken bile, bakış biçimi değiştiğinde bambaşka bir yol açılabilir.

AstroNot’u sosyal medyada takip etmek isterseniz