Hareketli düşünce, güven arayan duyguyla buluştuğunda; hız kendine sessiz bir dayanak arar.

Duygular bugün tek bir yerde uzun süre kalmak istemeyebilir. Bir düşünce başka bir ihtimali çağırır, kısa bir konuşma yeni bir merak uyandırır, çevrede olup bitenler zihni hızla farklı yönlere taşıyabilir. Bu hareketlilik öğrenmeyi, bağlantılar kurmayı ve değişen koşullara uyum sağlamayı kolaylaştırır. Fakat çok fazla konuya aynı anda yönelmek, gerçekten önemli olanın üzerinde yeterince kalmayı zorlaştırabilir. Her yeni düşüncenin peşinden gitmek yerine, hangisinin kalıcı bir değer taşıdığına bakılabilir.

Bu canlılığın altında daha sakin ve tanıdık bir zemin arayışı bulunur. Uzun süredir kullanılan eşyalar, alışılmış düzenler, korunmuş bağlar ya da güven veren küçük alışkanlıklar bugün olduğundan daha kıymetli hissedilebilir. Değişen duyguların arasında sabit kalan bir şey bulmak rahatlatıcıdır. Ancak güven yalnızca elde tutulanlara bağlandığında, kaybetme ihtimali de olduğundan daha büyük görünebilir. Korumanın sıkıştırmak olmadığı hatırlandığında, değer verilen şey de daha rahat nefes alır.

Huzursuzluk arttığında bir şey satın almak, tanıdık olana daha sıkı sarılmak ya da sevilen birinin hareketlerini kontrol etmek istenebilir. O an aranan şey gerçekten o eşya, o cevap ya da o yakınlık olmayabilir; yalnızca kısa süreli bir güven duygusu aranıyor olabilir. Bir karar vermeden önce isteğin biraz dinlenmesine izin verilebilir. Bekleyen istek kaybolmuyorsa, gerçek ihtiyata daha yakın olduğu anlaşılabilir.

“Kaybetme korkusu hafiflediğinde; değer, korunmak için sıkı tutulmaya ihtiyaç duymaz.”

Daha geride çalışan çekingenlik ise hemen görünmeyebilir. Bir adım atıldığında eleştirileceğini, engelleneceğini ya da başkalarının isteğine göre yönlendirileceğini düşünmek mümkündür. Bu yüzden her şeyi kendi başına yapmak daha güvenli görünebilir. Bağımsız durmak güç verir; fakat korunmak adına bütün kapılar kapatıldığında sessiz bir yalnızlık oluşabilir. Destek kabul etmekle yönünü teslim etmek aynı şey değildir. Kendi kararını korurken başkasının iyi niyetine de yer açılabilir.

Geçmişten kalan kimi endişeler bugünün şartlarını olduğundan daha kararsız gösterebilir. Her şeyin bir anda değişeceği, verilen emeğin boşa gideceği ya da atılan adımın yeterli olmayacağı düşünülebilir. Böyle olduğunda hareket başlamadan önce bütün ihtimallerin güvenli hâle gelmesi beklenir. Oysa tam güven çoğu zaman adımın öncesinde değil, adımın içinde oluşur. Küçük ve ölçülü bir deneme, uzun süre beklemekten daha sağlam bir dayanak kurabilir.

Duyguyu açıkça göstermek yerine ciddi ve kontrollü görünmek de tercih edilebilir. Sevgi, ilgi ya da övgü doğrudan geldiğinde nasıl karşılık verileceği bilinmeyebilir. Yumuşaklık gereğinden fazla açık, hatta savunmasız hissettirebilir. Buna rağmen zor anlarda sakin kalabilme, yapılması gerekeni görebilme ve sorumluluk üstlenebilme gücü yüksektir. Duygu dağıtılmadan bir işe, bir düzene ya da somut bir sonuca yöneltilebilir.

Yine de sürekli güçlü, doğru ve yeterli görünmeye çalışmak yorucu olur. Başkalarının onayını kazanmak için fazla yük alınabilir; kendi ihtiyacı ertelenirken güvenilir görünmek daha önemli hâle gelebilir. Yapılanların değeri yalnızca dışarıdan gelen takdirle ölçülmemelidir. Kendi ölçüsünü kuran taraf, hem eleştiriyi daha sakin karşılar hem de övgüyü küçümsemeden kabul eder.

En yumuşak yol, güveni yalnızca sahip olunanlarda, alışılmış düzende ya da başkalarının onayında aramamaktır. Duygu değişebilir, düşünce başka bir yöne akabilir; yine de sakin bir merkez korunabilir. Değer verilen şey tutulabilir, fakat nefessiz bırakılmayabilir. Böylece hız dağılmadan hareket eder, temkin korkuya dönüşmeden eşlik eder ve güven dışarıdan beklenen bir izin olmaktan çıkarak adım attıkça güçlenen sessiz bir yeterliliğe dönüşür.

AstroNot’u sosyal medyada takip etmek isterseniz