Bir göl vardır; yüzeyi sakin görünür ama derinlerde sessiz akıntılar dolaşır. Bir kaya vardır; sağlam durur ama uzun yağmurlardan sonra biçimi yavaşça değişir. Burada da buna benzer bir hal hissedilebilir. Dışarıya karşı güçlü, ölçülü ve dayanıklı görünmek isteyen bir taraf bulunur. Duygular kolay kolay dağılmasın, yapılan şeyin bir karşılığı olsun, verilen emek boşa gitmesin istenebilir. Güvende hissetmek önem kazanır; bu yüzden acele kararlar ya da fazla belirsizlik yorucu gelebilir.

Yine de duygular sessiz değildir. Aksine, derinde oldukça canlı bir taraf da bulunabilir. Bir şey sevildiyse gerçekten sevilir, değer verildiyse kolay kolay yarım bırakılmaz. Yakınlık kurulduğunda koruyucu olunabilir; birine iyi gelmek, bir şeyi sahiplenmek ya da emek vererek büyütmek anlam kazanabilir. Fakat bütün bunların arasında açıklanması güç başka bir akış da eşlik eder: Tarif edilmesi zor sezgiler, nedeni hemen anlaşılamayan çekilmeler ya da görünmeyen taraflara duyulan merak…

“Bazı duygular, biraz çözülüp yer değiştirdikten sonra ne söylediğini gösterir.”

Görünen ile hissedilen her zaman aynı yerde durmayabilir. Dışarıdan sakin görünen bir durum, içeride uzun süre yankılanabilir. Küçük bir söz gereğinden fazla anlam kazanabilir; kısa bir sessizlik, uzun bir düşünceye dönüşebilir. Böyle zamanlarda gerçek olan ile zihnin büyüttüğü ihtimal birbirine karışabilir. Bir yan somut olana tutunmak isterken, başka bir yan görünmeyen ihtimalleri anlamaya çalışabilir.

Üstelik hissedilen şeyler yalnızca anlaşılmak istemez; paylaşılmak da isteyebilir. Sevinç gizlenmez, kırgınlık saklanmakta zorlanabilir. Duygular dürüstçe görünmek ister ama aynı anda korunma ihtiyacı da belirir. “Olduğu gibi göstermek mi gerekir, yoksa biraz beklemek mi daha iyi olur?” sorusu eşlik edebilir. Bu yüzden yakınlaşmak ile geri çekilmek aynı gün içinde bile yer değiştirebilir.

Bir tarafta sağlam durma isteği vardır; diğer tarafta çözülüp anlam arayan bir hal… Fazla kontrol yorabilir, ama her şeyi akışına bırakmak da huzursuzluk yaratabilir. Duygunun tamamına hemen inanmak yanıltabilir; ama onu tamamen susturmak da eksiklik hissi bırakabilir. Belki de burada iyi gelen şey, hissedileni hemen düzeltmeye çalışmadan bir süre yanında oturabilmektir.

Korkuların, sezgilerin ve hayallerin birbirine karıştığı zamanlar olabilir. Bir şey olduğundan büyük görünebilir ya da henüz adı konulamayan bir his uzun süre eşlik edebilir. Böyle anlarda acele karar vermek yerine biraz beklemek, duygunun ilk halinin değişmesine izin vermek daha güvenli hissettirebilir. Çünkü ilk hissedilen her zaman son anlam olmayabilir.

Sertleşmeden güçlü kalmak, etkilenmeden değil etkileneni tanıyarak ilerlemek… Her duygunun peşinden hemen gitmek gerekmez; ama hiçbirini yok saymak da iyi gelmeyebilir. Belki de iyi gelen yol, durup bakabilmek; sisin tamamen dağmasını beklemeden yine de yönü kaybetmemeyi öğrenmektir.

AstroNot’u sosyal medyada takip etmek isterseniz